Duatleet Kenneth Vandendriessche

Vanaf vandaag kunt u allen mij volgen op dit adres:

http://kennethvandendriessche.weebly.com/

Na een goede stage in Vittel, waar ik me de laatste dagen alsmaar beter en beter voelde worden, kwam de wedstrijd van zondag in Geel perfect. Misschien iets te snel, maar ik was genoeg gemotiveerd om er het beste van te maken! Met de 3de, 4de van het BK en momenteel de 2 beste Nederlanders, was er een sterk deelnemersveld verzekert!

Vooraf had ik me voorgenomen om me vooral "rustig" te houden tijdens de eerste 2,5 km. Toen ik men eerste goede versnelling wou plaatsen liep ik eventjes verkeerd. Meteen een achterstand van een 30-tal meter... Dit heb ik wel snel kunnen toelopen, maar daardoor moest ik wel mijn versnellingen uitstellen. Daarda lukte het wel, Erik Van Der Heijden moest lossen, Xander Denys volgde later ook. Juul Van de Kruis en Jonathan Truyers bleven in men zog over.

Na een hele snelle wissel van Juul en ik, legden we meteen de druk op Jonathan. Hij kon echter snel het gaatje terug dichtrijden zodat we de eerste kilometers met z'n 3en afwerkten. Toen ik een eerste versnelling plaatste moest Juul lossen zodat Jonathan en ik alsmaar verder en verder van de concurrentie wegreden. Na de eerste ronde begon het "pokeren" na een eerste demarrage van mij, ging het tempo meteen naar beneden.. Zo bleef het eigenlijk tot de wisselzone.

Ik wisselde opnieuw als 1 van de snelste van het hele pak. Zodat ik meteen een 3 tal seconden voorsprong op Jonathan had. Ik ging vol door en kon het tempo gedurende de hele 2de run, 2.7 km, hoog houden. Zodat ik alsmaar verder en verder wegliep van Jonathan en zo de overwinning mee naar huis nam bij de junioren!

Achteraf was ik vooral content met mijn looptijd in het 2de lopen. Als je sneller loopt dan mannen als een Tim van Hemel en Wim Nieuwkerk, dan mag je toch al zeggen dat je HEEL goed hebt gelopen. Jammer genoeg ziet niet iedereen dit. Na de wedstrijd hoopte ik dan alsnog op het WK-ticket, maar die is aan mijn neus voorbijgegaan. De Vlaamse triatlon en duatlon federatie stuurt geen junior atleten naar het WK. Spijtig...

Gelukkig kan ik jullie nog meedelen dat de wedstrijd in Geel de laatste manche was van het BeNeLux-circuit, daardoor wordt ik voor het 2de jaar op rij BeNeLux-kampioen bij de junioren!

Ook wil ik de mensen bedanken die het mogelijk gemaakt hebben om in Geel deel te nemen! Jammer genoeg kon Layla er niet bij zijn...

Groeten Kenneth

Een dag voor ik vertrok naar Vittel, voor mijn eerste stage in mijn leven, deed ik nog mee aan de loopwedstrijd van Bekegem. 7,5 km, ideaal dus. Omdat ik nog altijd junior ben, was dit de afstand dat ik moest afleggen, de +20'ers hadden de opdracht om het dubbele te doen, 15 km dus. Daarom startte ik, voor mijn doen, snel. Tom Vanslambrouck nam meteen de leiding en ik volgde in zijn spoor. Het tempo lag hoog, maar na bijna een hele ronde te lopen (3,75 km), liet ik hem gaan. Zo bengelde ik tussen de koploper en de achtervolgers. Bij de achtervolgende groep werd het een ware afvallingsrace, maar veel dichter bij mij kwamen ze wel niet. Dit wou ik vooral vermijden, zij moesten dan wel nog 2 rondes extra lopen, maar ik wou toch voor hen blijven. Ik kon stand houden en kwam zo als 1ste over de meet bij de 7,5 km. Geen super tijd/ gemiddelde, maar dit was van niemand zo... Na een korte nacht, zijn Layla en ik 2 dagen vroeger dan AVR (mijn atletiekploeg) aangezet naar Vittel. Dit komt omdat we vroeger naar huis moeten keren met het oog op Geel van volgende Zondag (1 augustus). Daar hoop ik vooral mijn leidersplaats in het BeNeLux-circuit te verdedigen. Ik kijk er alvast naar uit, want het is tenslotte bijna 2 maanden geleden dat we nog eens geconcurreert hebben onder de juniors!

Een kleine maand geleden poste ik mijn laatste blogberichtje... In die tijd is er al terug veel gebeurd. Ik zat namelijk volop in de examenperiode, dus werd dit voor mij, jammer genoeg, een periode van heel weinig trainen en vooral veel leren. Ook de voldoende nachtrust ontbrak veel... Maar na een beetje te lax zijn geweest in de examenperiode van januari, moest ik mij herpakken, want ik had dan 4 herexamens. 1 definitieve, omdat dit een semester vak was, 3 jaarvakken, de taalvakken dan nog... Moeilijke opgave dus, maar na 3 weken van studeren kreeg ik een geruststellende uitslag. 2 herexamens in totaal, Geld en krediet, die al definitief was, maar ook frans kwam erbij. De andere 2 had ik dus opgehaald. Ik weet nu vooral aan wat ik moet werken. Hopelijk helpt mijn stage binnen 3 weken in Vittel (FR) daar mij wat bij.

Dan het sportieve luik. Vrijdag 18 juni had ik om 14 uur mijn laatste examen, mondeling engels, s'avonds ging ik van start in de Nacht van West-Vlaanderen. Eigenlijk uitgeput, maar ik wou deze toch lopen. Na nog een 2-tal uur te hebben geslapen in de namiddag kwam ik om 20 uur aan start. De eerste kilometer ging goed zodat ik door kwam op 2.47/km. Heel snel dus, maar eventjes later ging het licht toch uit. Het probleem was dat ik kon gewoonweg niet diep kon gaan. Mijn spieren voelden goed aan, ook geen last van mijn ademhaling. Gewoonweg vermoeid. Groepje per groepje snelde me voorbij. Iets wat ook aan de moraal vreed natuurlijk... Ik werd 19de in een tijd van 33.49, echt niet goed dus.  Als je de uitslag al hebt bekeken zie je dat ik er niet bij sta. Dit komt omdat ze de naam Eric Van Haver onder mijn nummer hebben gebruikt, hoe het kan weet ik ook niet, maar ik heb er maar geen probleem van gemaakt.

Na een week goed trainen, met nog een ochtendtraining voor de loopwedstrijd s'avonds in Ruddervoorde, kwam ik aan de start van de 4 km. Vorig jaar liep ik daar mijn beste wedstrijd van het seizoen. Maar dit jaar was het helemaal anders. De sterke tegenstand bleek afwezig zodat ik al na 300 meter op kop liep met een kleine voorsprong. Stelselmatig kon ik die geruststellend opbouwen zodat ik met meer dan 1 minuut 30 voorsprong aan de finishlijn kwam. Mijn tijd was 13.13. 20 seconden trager dan vorig jaar. Maar het deed er niet toe...

Gisteren startte ik dan voor het eerst in mijn duatloncarriere in het BK ploegenduatlon. Onder leiding van Walter Devooght, stond de volgende ploeg aan de start: Bart Verkaemer, Kris Steyaert, Patrick Soetaert, Olivier Vandevoorde, Dimitri Vanmassenhove en mezelf. We gingen van start in reeks 3. Samen met HETRIC, KTDC, EZT 2 en TRI GT 2. Het was niet het normale tempo dat ik kon lopen in een duatlon, zodat ik nog fris aan het fietsen kon beginnen. 30 seconden na de binnenkomst  van HETRIC, we hadden dus de schade kunnen beparken, kwamen we met 5 teamleden de wisselzone binnen, want Patrick had jammer genoeg in de eerste fietskilometers moeten lossen. We konden het het kleine gaatje niet meer dichtlopen als ploeg en finishten 2de in onze reeks. Zo werden we 7de na alle wedstrijden. TRI GT won voor ETZ en SMO. Over de gehele lijn was dit voor mij een goede training, maar ik kon duidelijk meer. Op naar de volgende!

Groeten Kenneth

Dit jaar was het terug zo ver. De memorial Benny Vansteelant, een hoogwedstrijd voor de belgische duatlonwereld!
Na een week vol met blokken, kwam deze wedstrijd meer dan welkom!

Tijdens de traditionele 5 km nam ik volledig het voortouw, iets wat ik normaal niet doe, maar ik kon me gewoonweg niet "bedwingen". Na een 300-tal meter had ik al een voorsprong van bij de 30 meter, maar alleen Xander Denys en Erik Van der Heijden konden het gaatje dichtlopen. Ik bleef gewoon mijn eigen tempo lopen en Xander en Erik volgden. Tijdens de 2de doorkomst op de markt van Torhout, plaatste ik een eerste tussenversnelling, meteen de goede zo bleek. Met een 12 seconden voorsprong dook ik de wisselzone in, gevolgd door Xander.
Dan kwam mijn favoriete onderdeel, namelijk fietsen, maar dan wel ALLEEN fietsen . Ik bouwde zo stelselmatig mijn voorsprong uit. Op de rechte stukken trok ik vol door, maar bij elke bocht stond ik zo goed als stil. Uit voorzorg, want de valpartij van Ruddervoorde bleef me toch wel in het achterhoofd zitten... Na 1 ronde had ik al een voorspong van bij de minuut. Maar toen ik in een van de laatste bochten op 500 meter van de wisselzone kwam, sloeg het noodlot ALWEER toe... Resultaat, schaafwonde waar mijn net genezen wonde van Ruddervoorde was en materiaal pech. Ketting eraf, rem geblokkeerd en mijn pedaal was kapot. Dus moest ik die laatste 500 m op 1 been afwerken. Natuurlijk was mijn wissel dan niet zoals gepland, maar ik heb dan op mijn koersschoenen de wisselzone ingelopen, en dan toch nog geprobeerd om een "snelle" wissel te doen. Dit is redelijk gelukt, maar de eerste meters kreeg ik toch wat last van mijn knie. Gelukkig ging dit over zodat ik geruststellend kon lopen naar mijn overwinning. Erik werd 2de en Xander 3de.

Hoe zou het komen dat ik zo gemotiveerd was? Dit kwam door de avond voordien... Ik was uitgenodigd in de Valkaart van de gemeente Oostkamp. Daar werd ik verwacht omdat ik genomineerd was voor Sportbelofte van het  jaar. Een hele eer dus. Het was echt veel grootser dan ik had verwacht. De zaal zat boemvol en in een receptieruimte naast de zaal stond ook nog eens een beamer zodat de mensen het daar ook live konden volgen. En wat werd het? Ik werd naar voor geroepen voor een kleine babbel samen met de andere 2 genomineerden. Dit waren 2 meisjes. Iemand die karate deed en het andere meisje was x maal BK geworden in het dansen. Niet te min dus. Maar tot mijn grootte verbazing, haalde ik het toch zodat ik dit jaar Sportbelofte van het jaar werd in mijn gemeente.

Groeten Kenneth

Hallo iedereen!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik van me heb laten horen... Maar na de duatlon van Elsegem had ik nog geen tijd gevonden om snel eens een blogberichtje te posten, bij deze. De wedstrijd was op de tot nu toe warmste dag van het jaar. Dan weet je op voorhand dat je het moeilijk krijgt als je te diep gaat in het begin. Zo gezegd zo gedaan. De eerste 3 km verliepen goed, ik startte "rustig" in het zog van Wim De Cort, Rob Woestenborghs en Jeroen Buysse,... Maar Rob deed dit ook, gevolg, na 1 ronde ging hij ervandoor, opzoek naar Bart Verkaemer. Ik kon hem alleen maar verder en verder zien lopen. Op 1,5 km had hij 16 seconden sneller gelopen dan mij. Respect voor een groot duatleet dus. Hem zagen we de hele wedstrijd niet meer terug, hij liep zelfs uit top op 2 minuten! Daarachter was het wel spannend. Bart Verkaemer was voorop gekomen na het fietsen, Jeroen, Wim en ik waren in achtervolging op hem. Toen we na een 12 km van de 30 hem konden terughalen, sloot een enorm groot peleton aan. => kleine koers met 25. De eerste km'ers bleef ik vooral in de voorlinie fietsen, maar ik was eigenlijk eens benieuwd wie er allemaal mee was en ging eens kijken achterin. Toen ik Eddy Buts zag versnellen, wist ik gewoon dat ik hem moest proberen te volgen. Makkelijker gezegd dan gedaan, want 3 plaatsen voor mij ging er iemand uit de bocht, resultaat? remmen, uitwijken,... Ze waren met z'n 5en gaan vliegen. Toch legde ik me er niet bij neer en ging direct in de tegenaanval! Na zo'n kleine km kon ik dan toch aansluiten. Veel recupereren was er niet aan, want Eddy ging metteen terug aan, dit was in functie van een kleine voorsprong op te bouwen naar de wisselzone toe. Ik kon goed volgen en kwam zo als 3de in de wisselzone. Als 2de verliet ik ze, maar al snel gingen respectievelijk Bart Verkaemer en Jeroen Buysse me voorbij. Vooral omdat ik me zelf niet direct nog meer wou opblazen, koos ik voor mij toch een goed tempo. Zo goed zelfs, dat ik terug dichter en dichter kwam tijdens de 2de ronde. En jawel. Op 75 m van de streep kon ik nog Jeroen inhalen en strandde zo op een lutteloze seconde van Bart Verkaemer. Maar met dit resultaat was ik heel tevreden. Met Rob Woestenborghs en Bart Verkaemer op het poduim staan, voor een Jeroen Buysse en Wim De Cort, mag je toch wel zeggen dat ik goed bezig ben!

Dit heeft mijn gemeente (Oostkamp) ook opgemerkt waardoor ik bij de laatste 3 genomineerden behoor van beloftevolle sporter van het jaar. Morgen (zaterdag) weet ik het resultaat.

Momenteel zit ik vollop in mijn examenperiode, dit nog tegen de 18de juni. Met bijna elke dag een examen, is dit een heel druk schema. Gelukkig heb ik de toelating gekregen met mijn topsportstatuut op mijn school (KHBO), om mijn examen van BTW op maandag kan verplaatsen naar een latere datum. Dit in functie van de duatlon van Torhout, nu komende zondag! Be there!

Kenneth

Deze week stond alles in het teken van trainingskilometers af te haspelen. Daardoor wist ik niet wat ik kon verwachten van mijn wedstrijd vorige week woensdag in Jabekke. Na een volledige dag school, meteen doorgereden richting Jabekke. Aan de inschrijvingstafel zag ik Jochen Neyrinck. Voor het eerst kon/mocht ik eens een wedstrijd bij hem lopen. Ook omdat ik "maar" 7,3 km moest lopen, Jochen is senior en moest er 12 doen, vond ik het proberen waard om hem te volgen. Met Stijn Fincioen en Ghirma Woldu waren er alvast toppers aan de start.

In de beginfase wachtte ik af, ik volgde de groep,want de 2 ontketende atleten: Stijn Fincioen en Ghirma Woldu zou ik toch niet kunnen volgen. Jochen Neyrinck leidde ons groepje en na een 2 km keek ik snel even naar mijn horloge: 5.57 min. Snelle start dus, maar ik volgde goed en plaatste me vooraan in de groep. Dit was eigenlijk het algemene verloop van mijn wedstrijd, tot iemand van MACW (zijn naam weet ik niet meer) een versnelling plaatste, Jochen volgde en ik kon ook nog net aanpikken. De groep van 10 man werd zo grondig door elkaar geschud. Ik ging vol door want ik zat al in mijn laatste ronde van drie. Het gaatje op Thomas Dewulf werd alsmaar groter en groter. Zo kon ik winnen in bij de junioren, met een gemiddelde snelheid van 18,62 km/u.

Gisteren(zondag) was het dan mijn eerste pistemeeting. Na mijn aansluiting bij AVR dit jaar, werd ik gevraagd om een 3000 m te doen. Eigenlijk iets te kort voor mij, maar met een topper als Dries Depoorter op de 5000 m, mocht ik niet klagen! Maar met de vermoeidheid in de benen van de voorbije dagen, was ik allesbehalve dan zeker van mijn stuk. 7 en een halve ronde op de piste, vlammen. De eerste rondjes gingen vlot, maar toen ze een tandje hoger schakelden moest ik passen. Telkens dat het met de wind mee was, zag ik hen alsmaar verder en verder weglopen. Resultaat 6de van 12 en een tijd van 9.17. Niet goed dus, maar ik weet waaraan het ligt...

Volgende week op pinkstermaandag start ik in de duatlon van Elsegem. Ik kijk er al naar uit!

Groeten Kenneth

Gisteren was het zover. De duatlon in mijn eigen gemeente, Ruddervoorde! Na mijn recenste resultaten, was ik meer dan ooit zeker van mijn goede conditie! Na nog een goede trainingsweek was ik er volledig klaar voor.

De traditionele beginnende 5 km liep voor mij zeer goed, ik kon goed volgen, kon zelfs nog sneller, maar bleef wijselijk het tempo volgen van Xander Denys en Jelle Geens. Ook Thomas Jurgens en Jonathan Truyers liepen samen met mij in deze groep.

Met z'n 5'en trokken we dus samen de wisselzone in. Na een snelle wissel van mezelf, legde ik meteen de druk bij de concurrenten. Xander zette alles op alles om de kloof terug te dichten, want wat er gebeurde op het BK, wou hij ook niet meer meemaken... Zo reden we 1 ronde samen, met o.a. een aanvalspoging van mij, maar weggraken lukte toen nog niet... In de 2de ronde op de kleine helling op het parkoers, plaatste Jonathan Truyers een demmarrage, ik volgde vlot en toen ik overnam om naar de volgende bocht te gaan, het was intussen al hard beginnen regenen... Ik remde zoals altijd met mijn achterrem, maar die ging niet meer door de regen, zodat ik kon niet meer op tijd kon remmen met deze zodat ik vol moest remmen met mijn voorrem => valpartij, Jonathan sleurde ik per ongeluk mee in mijn val, zodat Xander, Jelle en Thomas konden doorrijden. Ik lag daar dan... Vooral pijn aan mijn linkerzijde, broek gescheurd en terug die domme heup die volledig open lag... Maar geen seconde eraan twijfelde ik eraan om te stoppen! In de verte zag ik hen rijden, 25 seconden was hun voorsprong inmiddels al. Jonathan was intussen terug bijna bij de groep gekomen. Ik stond er dus alleen voor. Ik zou gewoon vol doorrijden en kijken waar ik zou uitkomen, want voor eigen volk kon ik me toch moeilijk laten doen! En nog geen 7 km later had ik hen al terug te pakken! Natuurlijk zat er nu in elke bocht de schrik in, zodat ik vooral geen risico's meer nam.

Als 2de ging ik de wisselzone in, na terug een snelle wissel, nam ik de leiding met Jelle in mijn zog, 15 meter verder liep Xander en nog eens achter hem Jonathan. Xander nam de plaats in van Jelle en Jonathan kwam later ook aansluiten. Toen ik mijn laatste poging deed om een versnelling te plaatsten, schoot er in mijn heup een pijnelijke scheut zodat de eindsprint er voor mij niet meer inzat... Zo zag ik het gevecht voor de 1ste plaats voor me gebeuren. Jonathan remonteerde Xander nog op het laatste zodat hij won in deze acopalyptische weersomstandigheden.

Na de wedstrijd werd ik verzorgt door het wit/gele kruis. Zij hebben me aangeraden om zo snel mogelijk naar het spoed te gaan, omdat de wonde waarschijnelijk genaaid zou moeten worden. Dus zo gezegd zo gedaan, maar het viel beter mee dan verwacht. Geen draadjes, zodat ik alleen vandaag stijve en stramme spieren heb. Gelukkig heb ik dit weekend geen wedstrijd!

Groeten Kenneth

Zaterdag vertrok ik om 11 uur samen met de Sportivo-ploeg onder leiding van Walter Devooght naar Horst aan de Maas voor de jaarlijkse powerman. Deze keer logeerden we in Overloon in het Landal Green Park de Vers. Het was een niet-stayerwedstrijd, een wedstrijd op mijn maat geschreven dus. De voornaamste tegenstander was net zoals bijna elke wedstrijd Xander Denys..

Het was 13.10 toen we van start gingen voor onze wedstrijd. 5 km lopen, 22 km fietsen en nogmaal 2,8 km lopen.

Tijdens de eerste km werd het tempo vooral gemaakt door Xander, maar vanaf dan namen we elk om z'n beurt de kop van de wedstrijd om het tempo hoog te houden, zodat we samen in de wisselzone kwamen gelopen. Xander nam een iets snellere wissel zodat hij in 1ste positie aan het fietsen begon. Ik fietste op een 50-tal meter na hem, eenmaal uit het centrum van Horst kwam ik over hem heen. Hij bleef nog tot zo'n 8 km bij me, maar toen de referee hem een gele kaart uitdeelde, hij reed niet op de 10 meter geregelmenteerde wijze, had ik al snel een voorsprong van bij de 30 seconden. Jammer, maar ik had al een paar keer geroepen dat hij afstand moest houden... Zo kon ik comfortabel mijn voorsprong uitbereiden. Eenmaal uit de wisselzone, vernam ik dat mijn voorsprong 1 min 53 seconden was. De eerste km liep ik nog op mijn limiet, maar daarna, kon ik vooral genieten van de overwinning. Toen ik terug aan het punt passeerde, waar Maikel Zuijderhout me vorig jaar alleen achterliet in het 2de lopen, deed men overwinning nog zoveel meer deugd.

Mijn 2de duatlonoverwinning dit seizoen was dus 1 op Nederlandse bodem.

Deze wedstrijd was nog maal eens de bevestiging van een goede conditie. Zonde dat ze het EK aan men neus laten voorbij gaan. Zodat ik zondag aan de start sta in de duatlon van mijn gemeente, Ruddervoorde!

De uitslag van de junioren, samen met de 1/3 powerman vind u hier terug:

Groeten Kenneth

Zondag was eindelijk de lang verwachtte dag aangebroken, het BK duatlon in het hol van de leeuw, want Xander Denys, aangesloten bij de organiserende club, was samen met mij en Maarten De Bolster grootte favoriet om de titel mee naar huis te nemen.

Layla had ervoor gezorgd dat er tal van supporters naar Wevelgem waren gekomen, zodat dit nog eens een boost gaf aan me vertrouwen. Na nog deze week mijn wissel geoefend te hebben, bleek dit meer dan nodig. Het rest van het verhaal leest u hier onder…

Zondag 18 april, 14.15 uur ging ik met een 50-tal atleten gingen van start voor het BK duatlon. Met extra druk voor de EK selectie , want we moesten 4950 m in 15.40 minuten afleggen om de EK limiet te halen. De eerste km was redelijk gesloten, na wat geduw en getrek kon ik mooi vooraan aansluiten. Stijn Noens bepaalde eerst het tempo, maar werd dan afgelost door Xander. Op een licht hellend stukje tegen de wind in plaatste Maarten De Bolster een versnelling. Ik kon goed volgen, maar ook  Xander en Jonathan Truyers konden volgen. De laatste man had het echter moeilijk tijdens het lopen, maar kon nog net aanpikken. 15.25 minuten deden we erover, 1^ste norm gehaald, nu nog BK worden voor naar het EK te mogen, maar door een razendsnelle wissel was Maarten er als een pijl vandoor, ik volgde na een mindere wissel, met Xander en Jonathan op een 5-tal seconden. Ik zette me op kop van het groepje en begon vol door te rijden, maar er kwam niet direct een aflossing… Daar zat het probleem nu juist, zodat onze samenwerking helemaal niet meer goed verliep. Ik ergerde me aan alles en nog wat! Probeerde meermaals om de jump te maken naar Maarten, maar ze lieten me niet begaan. Toen ik dronk viel Jonathan vanuit men rug aan, zodat ik na heel veel werk er gewoon eventjes er doorheen zat. Xander wou dan ook niet meer overnemen zodat, ik nog meer gefrustreerd geraakte. De voorsprong van Jonathan liep op tot 5 seconden. Na terug een slechte wissel kwam ik  als 4^de uit de wisselzone. Na 200 meter had ik Xander al te pakken en ik ging vlot over hem, zodat ik in één ruk naar Jonathan liep en terug vol door ging en zo mijn 2^de plaats kon veilig stellen.

Na de wedstrijd was ik vooral ontgoocheld van het fietsonderdeel en in bepaalde mensen, maar dat is een wedstrijd van het hoogste niveau zeker? De zenuwen staan gespannen en iedereen wil in deze individuele sport de hoogste plaats behalen, jammer dat dit me zondag niet gelukt is, maar het seizoen is nog zo lang. Volgende week start ik in Horst aan de maas in de eerste manche van het BeNeLux-Circuit. Hopelijk kan ik daar terug de conditie bevestigen en tonen wat ik waard ben in het buitenland!

Groeten Kenneth

Gisteren deed ik terug mee aan een wedstrijd van het houtlandcriteruim. Deze keer was het allemaal te doen in Ichtegem. De trainingen de dagen ervoor gingen goed, maar ik was toch niet 100 % zeker of alles goed zou verlopen. Ik had goede herinneringen aan het parkoer, want vorig jaar won ik daar de 5 km. Dit jaar deed ik de 10,5 km mee. Er stonden een heleboel goede lopers aan de start, vooraf was ik al tevreden met een top 10 plaats zoals in Eernegem.

Met 263 gingen we dus van start voor 10,5 km, 4 ronden in totaal. De start verliep voor mij prima, maar omdat er "traag" gestart werd, bleef het 1 km toch allemaal bij elkaar zodat ik moest opletten dat ik niet achteraan de groep terecht kwam. Maar toen Davy Stieperaere met Jochen Tourlouse een versnelling plaatste verbrokkelde het peletonnetje toch snel. Ik kon mooi aanpikken in de achtervolgende groep en liet me eigenlijk redelijk gemakkelijk meeschuiven. Toen we telkens terug een snelheidsmeter in het centrum van Ichtegem passeerden toonde het toch 18 km/uur aan. Prima dus. Zo bleef het hetzelfde de hele wedstrijd tot de laatste ronde. Want de aanvallen begonnen toen... Ik was samen met 3 andere atleten zodat we voor de plaatsen van 3 tot 6 liepen. Maar omdat ik nog "fris" was, probeerde ik geregelt een versnelling te plaatsen. Er moest er 1tje af zodat ik nog meermaals probeerde, toen ik mijn definitieve versnelling plaatste kwam Christophe Clincke nog met een allerlaatste krachtinspanning over me heen , zodat ik 4de eindigde. Heel verbaasd eigenlijk van mezelf. Dit geeft me vertrouwen naar de volgende duatlon wedstrijden. Binnen 2 weken is het BK duatlon in Wevelgem, daar worden ook de plaatsen voor het EK uitgedeeld. Zodat een eerste 3 luik van wedstrijden eraan komt. Wevelgem - Horst - Ruddervoorde en/of ...

Uitslag Prestoloop (10,5 km) http://www.houtlandcriterium.be/archief/2010/uitich10.htm

Groeten Kenneth

Vandaag was het eindelijk terug zover, de lang verwachtte dag, de eerste wedstrijd van het duatlon zomerseizoen. Ik had  veel zin in!

Zoals atlijd wordt de zomerkalender traditioneel gestart in Geluwe. Dit jaar was het dus ook zo. Met een 90 tal atleten gingen we van start in de promo duatlon. 3 km lopen, 20 km fietsen en 1,5 km lopen, een redelijke snelle wedstrijd dus.. Ook vooral omdat de recreanten met ons (Jeugd A en Junioren) meededen. Wat ik vooral onthouden had van de vorige edities, was dat het fietsparkoers daar altijd zwaar is!

De start zelf was redelijk hectisch, een valpartij, de meisjes die ingehaald werden,... maar na 500 meter kon ik toch aanpikken bij het eerste 3 tal, dit waren Kevin Mohon, Jelle Geens en Boris Rolin, deze laatste atleet zou later lossen omdat hij verkeerd had gereden. We kwamen dus met ons 4'en binnen in 8.50, met wissel inbegrepen, heel snel dus, maar ik betwijfel wel dat het wel de volle 3 km was... Een maal op de fiets, liep de samenwerking dus echt niet goed. Op de brug, waar ik een tandje groter schakelde en me rechtop plaatste, kwam ik boven met een voorsprong van een 50 meter. Ik voelde me goed en trok door, eigenlijk was het nog veel te vroeg met zo'n parkoer in zulke weersomstandigheden, maar ik waagde het er toch op. De eerste ronde kwam ik door met 25 seconden voorsprong op 3 achtervolgers. Het waren 2 recreanten met Noens Stijn die de sprong naar voren probeerden te maken. De 2de ronde kwam ik door met 45 seconden. Maar omdat ik niet wist wie het was en hoever ze achter waren, bleef ik vol doorrijden zodat ik met ongeveer dezelfde voorsprong de wisselzone inkwam. Volledig leeggereden eigenlijk... Zodat het vooral de bedoeling was om een tempo te creeren dat ik nog vol kon houden tijdens de laatste loopsessie. De eerste honderden meters gingen goed, maar ik had heel diep geweest zodat ik nog moeilijke momenten heb gehad. Zelfs toen ik door de speaker verwelkomt werd in de aankomstzone als winnaar, kreeg ik een kotsgevoel zodat ik meteen na de aankomst toch wel moest bekomen... Enkele minuten later was ik al terug de oude zodat ik met volle teugen van mijn overwinning kon genieten! Noens Stijn werd 2de bij de junioren. De 3de plaats was weggelegd voor Mohon Kevin.

Tot de volgende!

Kenneth

Een kleine week na mijn duatlon in Geel, stond ik opnieuw aan de start van een wedstrijd. Ik was vooral benieuwd of ik terug last zou hebben van mijn buik(spieren?) in wedstrijd, want op training heb ik hier geen last van. Maar ook vooral omdat mijn vriendin Layla Vancompernolle terug meedeed aan haar eerste wedstrijd na haar lange blessure, deze verliep heel goed voor haar conditie momenteel. Ook mijn broertje startte voor het eerst in een loopwedstrijd, en ook hij won zijn wedstrijd. 2/2 dus...

Dan mijn wedstrijd. Het was een loopwedstrijd over 9 km, waarvan er  1 kleine toer en 2 grote toeren moesten gelopen worden. Chris (trainer) had me vooral gezegd om "heel" rustig te starten, zodat ik mijn lichaam de tijd kon geven. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste ronde kwam ik als 10de door in het spoor van duatleet Olivier d'Haene en houtlandatleet Thomas Dewulf. Thomas was ook junior zodat wij gingen strijden om de overwinning. In de laatste ronde plaatste Thomas de goede versnelling. Ik volgde, maar kreeg het net niet meer dichtgelopen, ook mijn buik begon ik terug te voelen. Even zat de schrik er terug in, maar ik heb dan toch nog goed kunnen doorlopen. Zo eindigde ik als 2de junior en 8ste in totaal. In een tijd van 30.36 over 9 km. Dit was een terug een goede test voor het komende duatlonseizoen!

Volgende week is er de eerste duatlon, namelijk de duatlon in Geluwe. Ik kijk er al naar uit!

Groeten Kenneth

Gisteren was het eindelijk zo ver. Ik stond na 3 maanden nog eens aan de start van een duatlon. Een winterduatlon weliswaar, maar niet de minste, het was de X-athlon offroad duatlon in Geel. Deze keer was het 4 km lopen,  24 km moutainbiken en tot slot nog eens 2 km lopen.

Na een relatieve rustweek, was ik eens benieuwd hoe de conditie zou zijn. De opwarming verliep heel goed. Dus had ik wel redelijk hoge verwachtingen van mijn wedstrijd. Het deelnemersveld was niet te min; Jim Thijs, Armand van der Smissen, Paul Embrechts, Willem Brems,  Wim Nieuwkerk,… maar ook Xander deed mee.

Toen de start gegeven werd, ging Wim Nieuwkerk er al snel vandoor. Achter hem vormde zich een achtervolgende groep, waar ook ik bij liep. Toen Armand bij ons kwam aansluiten ging het tempo de hoogte in. En toen.. Ja ik weet niet wat er juist gebeurde… Maar ik begon mijn buikspieren echt heel hevig te voelen. In nog geen 2 km verloor ik 30 seconden op de achtervolgende groep, iets dat echt niet normaal is dus… Maar toen ik op de fiets kwam, wou ik zeker nog mijn wedstrijd niet opgeven, ik wist dat er nog serieuze mtb kleppers mij zouden passeren. Maar net voor ik de aansluiting met de kopgroep zou maken, werden we door hen overrompelt. Het ging heel snel en ik probeerde aan te pikken. Dat lukte, maar het zou heel zwaar worden. Eenmaal in de technische zone gekomen, maakte ik een fataal foutje. Daar ging de kopgroep…  Ik zette toch door en kon na een lange achtervolging nog aansluiting maken bij Jim Thijs en Vermeiren Kris. Eigenlijk kwam ik leeggereden in de wisselzone, zodat ik niet veel meer van het lopen verwachtte. Omdat ik dacht dat het 2 ronden waren van 2 km, een mens kan zich wel eens vergissen…, had ik de eerste ronde niet echt voluit geweest. Veel sneller ging ik wel niet hebben gelopen, maar toen ik de aankomst bereikt had was ik niet volledig kapot.  Ik finishte dus al 12de . Ik heb mijn eerste “overwinning” van het  duatlon seizoen beet! Ik werd 1^ste bij de H18, maar ook 1^ste bij de U23, zodat ik toch wel toppers na mij heb gehouden o.a. Willem Brems, Rob Douwen en Xander.

Ik mag wel tevreden zijn over mijn eindresultaat, maar dat lopen moet gewoon beter en dit kan beter, want dit is al gebleken uit mijn resultaten van de voorbije veldlopen. Wat er aan de hand is met mijn buik(spieren?), dat weet ik nog niet, maar hopelijk heb ik hier geen last meer van. Volgende week start ik in de Kasseiloop in Eernegem. Dit is een 9 km wedstrijd. Hopelijk is het lopen daar al wat beter.

Groeten Kenneth

Zondag was er eindelijk nog eens een wedstrijd. Na een uurtje in de auto te hebben gezeten, kwam ik aan in de gietende regen, maar ik had er toch nog zin in. Goed aangekleed ging ik het parkoers verkennen. Modder, modder en nog eens modder, het zou leuk worden.

Dan stond ik daar klaar voor de start, nog maar net mijn wintex jas uitgedaan en meteen begon ik de koude al te voelen. De regen en de felle wind zouden dus de wedstrijd hard maken.

De eerste  twee kilometers kon ik na wat geduw en getrek werk goed voorin blijven. Maar toen er 2 junioren en een master een versnelling plaatsten, paste ik wijselijk. Vooral omdat ik me niet wou "opblasen". Eigenlijk jammer, want ik bleef heel de wedstrijd op dezelfde afstand van de koplopers lopen. De wedstrijd was echt hard, ik heb nog niet zo koud gehad in mijn leven. Zelfs sommige linten op het parkoers waren kapot gewaaid en enkele radars waren omgewaaid, maar ook ik verkrampte in de laatste kilometer volledig van de kou, zodat ik nog enkele seconden verloor op de eerste 2 junioren en de eerste master. Zo eindigde ik  als 3de junior in een tijd van 23.04 op 6650 meter. Niet slecht dus op een parkoers als dit. Mijn veldloop-reeks zit erop. 3 wedstrijden gedaan en alle plaatsen van het poduim bezet. Dus mag ik al tevreden zijn met wat ik nu gepresteerd heb. Vooral de PK deed deugd.

Het duatlonseizoen, met de warmte mag er snel aankomen. We hebben er zin in! Zondag 14 maart start ik voor de 2de maal in de winterduatlon in Geel. Hopelijk met een betere uitslag dan vorig jaar. Ik werd er 34ste, maar dit kwam omdat ik nog redelijk zwaar gevallen was. Hopelijk wordt het dit jaar beter.

Tot binnenkort!

De veldloop in Veurne werd als training beschouwd in mijn zware trainingsweek. Dus ik ging met weinig verwachtingen naar dit kampioenschap. Geen "druk". Omdat ik toch voelde in de opwarming dat het nog niet zo soepel verliep, besloot ik om mij niet te forceren in het begin van de wedstrijd. Want op dit selectieve parkoers zou de beste van de dag wel winnen. Vooraf had ik vooraf rekening gehouden met Levi Hoste. Levi Hoste kende ik nog van de schoolveldlopen van vorig jaar. Daar was hij altijd te sterk voor me. Eenmaal aan de startlijn positioneerde ik me in het midden vooraan het pak. Na wat geduw en getrek kwam in rond 7de positie van totaal 80 deelnemers in de eerste bocht, de junioren en masters liepen bij elkaar. Ik zag toen Levi Hoste meteen vol doorgaan. Wat ik ook had verwacht van hem, en pastte wijselijk, want ik had me voorgenomen op het tempo stelselmatig op te drijven. Na de 2de ronde van totaal 5 rondes, voelde ik dat er meer inzat. Ik kon mijn tempo verhogen en liep stelselmatig de voorsprong dat Levi had opgebouwd dicht. Op het einde van de voorlaaste ronde kon ik de kloof dichten. Na een kleine honderd meter eventjes te "recuperen" ging ik meteen op kop, om mijn eigen tempo te kunnen lopen. Dit was denk ik de enige manier om Levi langzaam te kunnen "slopen", want ik de spurt zou ik toch verliezen. In de technischere strook van het parkoers ging ik vol door in elke bocht en wat een meter was, kwam twee meter enzovoort. De laatste ronde kon ik nog goed mijn tempo behouden zodat ik nog dicht kwam op de 2de master in de wedstrijd. Zo won ik mijn tweede veldloop van het seizoen en werd ik PK bij de junioren. Met de goede moraal kunnen we terug verder opbouwen naar het duatlonseizoen, wat toch de hoogste prioriteit heeft. Op zondag 28 februari start ik in mijn 3de en mijn laatste veldloop van het seizoen in Lebbeke.

Groeten Kenneth

Beter laat dan nooit zeggen ze dan...
Vorige week zondag tijdens het de drukke examen weken ging ik van start in de veldloop van Ieper. Meteen mijn eerste wedstrijd voor AVR, maar ook mijn eerste wedstrijd bij de aangeslotenen. Veel kon ik er niet van verwachten, want ik had nog geen enkele intervaltraining gedaan en het aantal uren slaap was niet optimaal de voorbije weken.Dus ging ik zonder druk en stress naar Ieper.

Na de verkenning van het parkoers, zag ik het nog meer zitten, op en neer en toch wel enkele zwaardere stroken, ideaal dus?

Snel nog mijn spikes aangedaan (nog maar voor de 3de keer in mijn leven!) en ik kon plaatsnemen aan de startlijn. Ik kon me meteen vooraan handhaven, Simon Mestdagh ging meteen vol door, maar ik pastte want dat tempo lag toch voor mij nog te hoog. Vanaf dan liep ik heel de wedstrijd mijn eigen tempo, maar ik kon tweede blijven lopen. Het werd wel nog eventjes spannend, omdat ik dach dat het al aankomst was...  Niet dus, ik kreeg daardoor eventjes een klein dipje, maar ik kon me snel herpakken en zo mijn 2de plaats veilig stellen. Nu zal ik eindelijk terug goed kunnne beginnen trainen, hopelijk vallen de resultaten ook zo goed mee .

Groeten Kenneth!

Hallo allemaal!
Vandaag startte ik in de beachrace van De Haan om een doorgedreven training in te lassen. Ik deed mee aan de 32 km wedstrijd. Deze wedstrijd duurde ongeveer een groot uur, een perfecte training dus. Er was ook een 54 km wedstrijd. Een gezamelijke start dus. Omdat ik vorig jaar in Knokke-Heist won, had ik vooraf gehoopt op een betere startplaats. Maar mijn hoop was tevergeefs, ik moest achteraan in box 2 aansluiten en stond dan ongeveer op plaats 300-400 van 600 deelnemers, een slecht begin dus...

Na 15 minuten koude lijden, weerklonk het startschot. Ik deed al het mogelijke om zo veel mogelijk op te schuiven, maar het grote peleton verbrokkelde al snel tegen de wind in. Ik ging geregeld mee van groepje naar groepje, maar ik kreeg nooit aansluiting met de kop van de wedstrijd, jammer. Na het strand, was het bijna onmogelijk om in te halen. Zo besliste ik dan alles op de duinen te plaatsen, waar er gelopen moest worden, zo kon ik wat plaatsen opschuiven. Aan het keerpunt in Wenduine sloot ik aan bij een grootte groep van +-30 man. Ik was nog heel fris, maar kon geen plaatsen meer opschuiven in dit laatste stuk tegen wind. Ik werd 7de algemeen en 1ste junior. Achteraf zat ik met gemengde gevoelens, langs de ene kant, had ik heel goed getraind, maar er zat veel meer indien ik een goede startplaats had.

Ook wens ik aan iedereen een vrolijk kerstmis en een gelukkig nieuwjaar!

Groeten Kenneth!

Vandaag startte ik in de winterduatlon van Torhout, het was de eerste organisatie. Dit kwam omdat de powerman wedstrijd niet doorging dit jaar in Torhout. Dit was dus de "vervangende" wedstrijd. Op 7 km van mijn deur, dus ik hoopte toch wel op een goede wedstrijd... Maar na 1 week ziek te zijn 1 week geleden, wist ik niet wat ik ervan kon verwachten. Pieter Serry, ook iemand dat Chris, mijn trainer traint, startte voor het eerst in een duatlonwedstrijd. Hij koerst normaal bij de beloften. Ik startte bij de junioren, H40, de duo's en de dames om 14.45, een kwartier later gingen de beloften en elites van start. De afstanden waren 3 km lopen, 20 km mountainbiken en 1.5 km lopen, weinig lopen en veel fietsen dus in verhouding, en dat fietsen werd heel zwaar! Omdat ik dicht bij het parkoers woon, verkende ik het al eens zaterdag, het beloofde een spectakel te worden! De modder zakte op sommige plaatsen tot 20 cm diep!

Dus om 14.45 ging ik van start. Het lopen werd vooral gecontroleerd en gedomineerd door de duo's. Ik volgde al snel in de achtervolgende groep en wachtte zo een beetje af. Mijn naaste concurrenten Rinus Holvoet en Erik Van Der Heijden waren er ook nog altijd bij. Met hen ging ik dan ook de wisselzone in. Ik wisselde goed en was meteen weg met Erik Van Der Heijden en een duo. We bleven bij elkaar tot aan het fel gevreesde maisisveld. De duo voor mij ging over de kop, waardoor ik moest uitwijken, gevolg een tak in mijn wiel en eventjes gesukkel... Erik Van Der Heijden kreeg dus een mooie voorsprong cadeau. Ik panikeerde niet en een halve ronde later had ik hem terug te pakken, erop en erover dacht ik, en dat lukte ook. Stelselmatig kon ik mijn voorsprong uitbreiden zodat ik met een dikke 2 minuten voorsprong de wisselzone inkwam. Forceren moest niet meer in het laatste lopen zodat ik toch zegevierend en nog redelijk fris over de finisch kon lopen. Rinus werd 2de en Erik werd 3de. In de einduitslag overal werd ik 6de. Missie geslaagt dus, nu nog goed doortrainen naar volgend seizoen... Mijn volgende wedstrijd is de MTB beachrace van De Haan.

Groeten Kenneth

Hier mijn nieuwe fiets, later deze dagen post ik wel eens een nieuwe foto...

Kenneth Vandendriessche wordt speerpunt van 'nieuwe' Sportivo

DUATLON

RUDDERVOORDE - Ook in 2010 zal Sportivo duidelijk aanwezig zijn in het duatlongebeuren. Clive Vangheluwe, die er vorig jaar al eens mee gestopt was, blijft de drijvende kracht achter het team. Alle ogen zijn echter gericht op tweedejaarsjunior Kenneth Vandendriessche.

'Het is tegenwoordig niet meer zo gemakkelijk als vroeger om een duatlonteam op de been te houden', zegt Clive Vangheluwe. 'Maar we slagen er toch weer in om een aantal mensen materiaalsteun te bieden. Zelf was ik vorig jaar al eens gestopt, maar ik heb de draad opnieuw opgeraapt. Het voorbije seizoen kende ik nogal wat fysieke ongemakken, maar nu hoop ik volgend jaar mijn ding te kunnen doen in het Benelux Circuit van de afstandswedstrijden, waarvan ondermeer het Nederlandse Horst en de Powerman van Geel deel uitmaken.'

Ook Fabian Catteeuw, Olivier Vandevoorde en Jeroen Maetens, die na een sabbatjaar wegens verbouwingen aan zijn woning terugkeert naar zijn oude liefde duatlon, maken de dienst uit bij Sportivo. Bij de jeugd wordt gemikt op de Ruddervoordenaars Matthias Pyfferoen, Juan Vansteelant en Kenneth Vandendriessche.

'Enkele jaren geleden ontdekte ik duatlon op recreatieve basis. Door toedoen van Walter De Vooght sloot ik daarop aan bij DV Baliebrugge', vertelt de 18-jarige Vandendriessche, die het Benelux Criterium bij de junioren zegevierend afsloot. 'Ik studeer nu Sportmanagement in Brugge en kreeg daarbij het topsportstatuut, waardoor ik mijn examens wat kan spreiden. Bij de federatie werd ik ingedeeld bij de beloftevolle jongeren, wat allicht de poorten zal openen naar ook internationale wedstrijden. Zo hoop ik stellig op een selectie voor het EK. Het zal dan wel knokken worden tegen mijn leeftijdsgenoot Xander Denys. Omdat ik niet direct van het explosieve type ben, zal ik de toekomst zeker overschakelen naar het langere en zwaardere werk, waar het fietsen een belangrijke rol speelt.'

Zaterdag stond alles in het teken van de duatlonsport, s'morgens gingen we nog even langs naar sponsor Sportivo. Daar beslisten we de laatste details voor mijn koersfiets van volgend seizoen, maar er werd ook een foto genomen voor Het Nieuwsblad. Daarna pikten we Layla op en vertrokken we naar Geluwe. Aan de winterduatlon in Geluwe had ik goede herinneringen, want vorig jaar won ik daar de wedstrijd bij de Jeugd A. Deze keer was het anders, ik startte in de recreatieve wedstrijd. De eerste wedstrijd van 3 weken competitie. Vooraf werd er eigenlijk niet veel van verwacht. Gewoon terug een beetje wedstrijdritme opdoen.
Om 14.15 gingen we dus met een 125 tal van start. Ik wachtte af en probeerde gewoon te volgen. Ik kon snel aanpikken bij de achtervolgende groep op koplopers Bart Verkaemer en Van Liefferinge Axel. Na een goede wissel, kwam ik als 3de uit de wisselzone. Er ontstond al snel een achtervolgende groep. Toen Wim De Waele met Champenois Aurelien, de latere winnaar, bij ons de sprong naar voren maakten, had ik geen antwoord. Vooral de technische stukken lagen me echt niet goed, mijn banden stonden te hard, waardoor ik geregeld schuivers maakte en zo 2 keer tegen de grond ging. Bij de eerste valpartij landde ik dan nog ook in doornstruiken zodat het feest compleet was. Maar ik kon telkens terug aansluiten. Het mtb'en was zeker niet te onderschatten met tal van coureurs. Naarmate het fietsen vorderde hoe groter onze groep dus werd. Toen we in de laatste mtb strook gingen voor de wisselzone, raakte ik als enigste van de achtervolgende groep achterop. Reden: een gedubbelde die iedereen doorliet, maar dan voor mijn neus terug verder zijn tempo reed zodat ik met een kleine achterstand de wisselzone indook op een 9de plaats. Ik kon mijn plaats behouden, maar een echt goed tempo ontwikkelen op het heuvelachtige pakoers lukte jammergenoeg niet meer, want de krampen waren te dichtbij. Ik eindigde als 3de bij de HU23, want normaal mijn categorie nog niet is, na Holvoet Rinus en de winnaar Champenois Aurelien.
Het was alvast een goede training!

Gisteren was het de 29ste editie van de Memorial Trophy Organisation Course du Souvenir.  Deze wedstrijd vond plaats in Ploegsteert, werd organiseert door de familie en vrienden van de betreurde overleden renner Frank Vandenbroucke. Het was toch wel een speciale beleving. S'morgensvroeg 2 uur voor de wedstrijd, heb ik, Layla en Jean-Marie snel eens het graf van Frank bezocht. Een moment waar je toch stil van word...  Men kon kiezen tussen 3 verschillende afstanden: 1km, 8km en 21km. Layla en ik gingen van start in de 8km. Omdat dit een bekende wedstrijd is in binnenland, maar ook in Frankrijk waren er zeer veel goede atleten aanwezig, maar deze keer moest ik me daar van niets aantrekken. Want ik moest de wedstrijd afleggen in de vooraf geplande hartslagzones, een training dus. Om 11 uur werd het startschot gegeven, en ik werd meteen voorbijgesnelt door vele lopers, maar eenmaal in mijn tempo kon ik het meerendeel van de lopers  terug 1 voor 1 inhalen. Verder kan ik niet zoveel van het wedstrijd verloop zeggen. Alleen de laatste kilometer mocht ik nog eens goed doortrekken, zodat ik toch nog een paar plaatsen opschoof in de uitslag. Ik werd 95ste en 6de junior in een tijd van 31.23, een ideale training dus. Layla werd 11de vrouw en 2de in haar leeftijdscategorie.
Volgende week start ik in de winterduatlon in Geluwe. Om 14.15 ga ik van start tussen de volwassenen. De afstanden zijn 4.15 km lopen, 20.4 km mountainbiken en nog eens 3.3 km lopen. Ik ben benieuwd eens wat het word!
Ook wil ik Jean-Marie en Anita bedanken om mee te gaan naar de wedstrijd!

Groeten Kenneth

Elk jaar maakt een onderneming zijn eindbalans op om te zien hoe het jaar was. Dit heb ik ook gedaan. Mijn seizoen eens kort samengevat:

Voorbereiding:

• Het winterprogramma was heel rustig, niet zoals het eigenlijk zou moeten, gewoon bezig zijn was de boodschap. Toen ik eind januari besliste om Chris Cornu als nieuwe trainer te kiezen, begonnen we aan een veel professionelere aanpak. De trainingsintensiteit veranderde. Ik ging van 3 trainingen naar 5 à 6 trainingen.

Eerste luik van 4 wedstrijden (duatlon):

• De eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen was in Horst (Ned). Dit was ook de eerste mache van het BeNeLux-circuit. Een niet-stayer wedstrijd. Dit was een ideale wedstrijd om eens de conditie uit te testen. Vanaf het begin probeerde ik de wedstrijd te domineren. Ik zag al vlug dat de sterkste man in koers de nederlander Maikel Zuijderhout was. Na een slechte wissel had ik een 20 tal seconden achterstand op hem. Ik fietse het dicht en ging erop en erover... Dit was de eerste keer dat iemand dit deed bij hem, zei hij achteraf. Jammergenoeg kon ik in het laaste looponderdeel niet standhouden. Ik werd 2de.
• De week erna was het de duatlon in Oostende, terug een niet-stayer wedstrijd, maar deze keer bij de seniors. Ik kwam op een 11de plaats terecht, na een degelijke wedstrijd!
• Zeven dagen later ging ik van start in de duatlon van Bastendorf (Lux), de 2de mache van het BeNeLux-circuit. Vanaf de start ging Tim Van Hemel ervandoor, we zagen hem niet meer terug... Dus een 2de plaats was het hoogst haalbare. Xander Denys klopte ik toen voor het eerst in men leven, een hele goede duatleet bij mijn leeftijd, want hij was BK  vorig jaar!! Zo werd ik in een hele goede wedstrijd 2de.
• Dan was het D-day het BK duatlon in Ruddervoorde, mijn woonplaats, met de vorige prestaties in het achterhoofd ging ik/ hoopte ik op een top 3 plaats. Maar niets was minder waar. Ik had een complete off-day... Achteraf was ik zwaar ontgoochelt. Ik deed de hele wedstrijd tot de laaste fietskilometers alleen, toen was ik in de running voor de 5de plaats, maar er kwam een groep van 10 man aansluiten met tal van frisse jongens... Ik werd 7de.

Na deze periode vulde ik mijn wedstrijdprogramma met een paar loopwedstrijden, maar ik deed ook mijn eerste koers mee bij de junioren!

• Duatlon Wevelgem was de eerste confrontatie terug achter het BK, ik wou revanche terugnemen! Dit was ook de 3de mache van het BeNeLux-circuit. Na het eerste lopen moest ik een kleine kloof dichten op 3 man. Dit lukte, in het BK duatlon in Ruddervoorde lukte dit niet, zodat ik aansluiting kon maken bij de achtervolgende groep op een opnieuw onklopbare Tim Van Hemel. Ik reed heel sterk en kwam zo met Xander de wisselzone in. Ik kon meteen in een goed tempo komen en finishte zo als 2de.
• Met deze vorm trok ik naar de recreatieve duatlon in Kortrijk. Vorig jaar werd ik daar 3de in mijn beste wedstrijd ooit. Het parkoers lag me dus duidelijk. Ook al het feit dat Joerie Vansteelant BK werd tijdens de competetieve wedstrijd, gaf me al een extra goed gevoel. Vanaf het begin van de wedstrijd tot het einde kon ik mijn eerste plaats behouden en kwam zo zeer gelukkig als eerste over de meet! Mijn eerste duatlonwinst dit seizoen dus!

Daarna ging ik op reis naar Spanje en ging de fut er een beetje af... Eenmaal terug begon ik terug goed te trainen en deed ik nog 2 wedstrijden voor de 4de mache van het BeNeLux-circuit in Geel

• De duatlon in Geel, werd opnieuw een one man show van Tim Van Hemel. In de achtergrond was het opnieuw spannend voor de 2de plaats tussen Xander en ik. Ik had toen een hele goed fietsconditie zodat ik Xander kon achter me laten in het fietsen en de 2de plaats opnieuw kon beetnemen.

Ik wou de goede fietsconditie onderhouden door mee te doen aan de koers in Tielt. Jammergenoeg kwam ik betrokken in een massale valpartij. Resultaat: 2x per dag verzorging van het Wit-gele kruis en  1 week niet trainen. In die week vond er ook mijn eerste eetfestijn plaats! Waarvoor dank voor u komst! Maar 1 week later was het alweer harde realiteit.

• Het Provinciaal kampioenschap Duatlon in Waardamme. Deze keer was Tim van Hemel er niet bij. Ik wist niet hoe ik ging reageren op de wedstrijd na die serieuse smak op de grond, maar ik wou er het beste van maken! Die week "rust" had me deugd gedaan en ik kon zo mijn tweede duatlon overwinning van het seizoen meenemen naar huis voor Xander en werd ook PK!

Ik trainde goed door voor de laaste manche van het BeNeLux-circuit in Tilburg. Ik wou daar revanche nemen van eerder in het jaar in Horst. Het werd een zware trainingsweek en ik werd nog eens ziek ook.

• Duatlon van Wetteren werd ik met de realiteit geconfronteerd. Xander en Tim liepen van me weg, alles sputterde tegen. Ik kreeg 2 min aan men been van Xander, een dag om snel te vergeten. Ik werd 3de.

Het was dan eventjes tijd om stil te staan, hoe we de laaste week gingen overbruggen. Het was voornamelijk rust, want ik voelde me zeker geen 100 %. Maar ik had er zin in en dat was het voornaamste!

• De laaste duatlon van het seizoen, duatlon van Tilburg (Ned) en Nederlands kampioenschap. De laaste mache ook van het BeNeLux-circuitHier had ik 2 maand geleden mijn zinnen op gezet, maar nu wist ik niet wat het ging worden. De start ging snel en één voor één moesten ze lossen. Ik moest ook een gaatje laten, maar tijdens het fietsonderdeel kon ik dit overbruggen. Ik reed weg met Xander van de rest van de nederlanders. We kwamen samen de wissel in, maar Xander was die dag de sterkste en zo finishte ik opnieuw als 2de.

Door deze resultaten werd ik 1ste in de eindstand van het BeNeLux-cicuit!!!
Nu geniet ik van een 2 weken durende rustweek...

Hieronder zie je een weergave van al mijn resultaten dit seizoen

Groeten Kenneth

Naar deze wedstrijd had ik toch wel lang verwacht naar uitgekeken. Want mijn vorige duatlon op Nederlandse bodem was die van Horst, waar ik 2de werd in een hele goede wedstrijd! Vandaag wou ik beter doen, maar gezien het vormpeil van de afgelopen weken en een kleine verkoudheid, zou het een hele klus worden. Vanmorgen om 8 uur vertrokken richting Nederland. Rond 10.45 aangekomen, startnummer gaan afhalen en gaan losfietsen met Matthias Pyfferoen en Xander Denys, wij die de belgische jeugddeligatie vormden, maar ook  Karen Neyrinck, was van de partij. De benen voelden redelijk goed.

Om 12 uur gingen we dus van start voor onze "mini" powerman. 5 km lopen, 20 km fietsen, niet-stayer, dus niet in elkaar zijn wiel rijden, en nog eens 2.5 km lopen. De start was hectisch, maar verschroeiend hard, want Xander plaatste zich op kop. Na een twee-tal km waren we nog met z'n 10'en samen, ik had dit zeker niet verwacht!, maar beetje per beetje ontstonden er gaatjes en kwam ik, Xander en 2 Nederlands voorop. Die 2 Nederlanders gingen echt hard, zodat ik en Xander ook later moesten lossen, maar ik kon de schade beperken tot op een 20-tal seconden. Eenmaal op de fiets voor mijn favoriete onderdeel, kon ik hen na een 5-tal km bijbenen en een honderdmeter later zette ik mij op kop van de groep en hield het tempo zo hoog mogelijk, zodat Xander kon volgen. Samen gingen we de wisselzone in, na de wissel had hij 50 meter en dit gat is alleen maar beetje per beetje groter geworden tot ongeveer 10 sec. Jammer, maar helaas, Xander was vandaag de verdiende winnaar. Ik kam op de 2de plaats en Erik Van Der Heijden was 3de. Dus een Belgisch feestje op Nederlandse bodem! Deze wedstrijd was tevens ook het Nederlands kampioenschap voor de Nederlanders! Hiermee was ik ook eindwinnaar in het BeNeLux-circuit voor junioren. Dit was al mijn 5de 2de plaats dit seizoen in de powermans. Nu is het 2 weken platte rust en dan zullen we werken naar het volgend seizoen, ik zie er al naar uit!

Kenneth

De voorlaatste duatlon van het seizoen, vooraf wist ik niet wat ik ervan moest verwachten, want de loopwedstrijd, zie vorige post, van vorige week was niet goed. Ook had ik de dag van de wedstrijd last van men keel, veel slijm. De opwarming verliep goed, maar eenmaal het startsein gegeven was, kon ik niet in mijn tempo komen, alles werkte tegen, zo moest ik Xander en Tim laten gaan... Ruud De Rybel kwam bij me en ging over me tijdens de wissel. Eenmaal op de fiets kon ik nog redelijk  mijn tempo behouden en reed zo na 1 km al naar Ruud en ging er direct over, want ik wou mijn 3de plaats meteen veilig stellen. Ik bleef vol doorgaan, want je weet nooit wat er voor je gebeurd in de wedstrijd. Maar helaas, met 2 reden ze van ik weg en het gat werd nog groter dan het al was... Ik kwam in de wisselzone op zo'n 2 minuten van de kop van de wedstrijd, en had zelf 3 minuten van de tegenstand achter me weggereden. Dus had het laaste lopen geen zin meer en liep ik de laaste 2.5 km rustig uit. Ik was opnieuw zwaar ontgoocheld... De laatste loodjes van het seizoen wegen dus zwaar door. Ik zal me nu nog eens proberen op te laden voor de laatste manche van van het BeNeLux-circuit voor de junioren, waar ik 1ste sta, in Tilburg, waar het ook het NK is voor junioren, opnieuw een zware wedstrijd dus!

Gisteren kwam ik aan de start van de 11.5 km in Poelkapelle. Dit was het laatste loodje van een zware trainingsweek. Er werden 5 ronden van 2.3 km afgelegd. De eerste 2 ronden gingen goed, ik zat in de groep die dan liep voor de 4de positie en was ook 1ste junior. In de 3de ronde kreeg ik het moeilijk,maar ik kon nog volgen. In de 4de ronde kreeg ik het lastig en moest ik hen laten gaan... De 5de ronde werd een echte calvarietocht, 1 voor 1 passeerden ze mij en zo verloor ik ook mijn 1ste plaats als junior. Ik kwam aan in een tijd van 40.48. Dit was goed voor een 11de plaats en een gemiddelde van 16.77 km/uur. De eerste momenten was ik heel erg ontgoochelt, maar dit was te verwachten, want het was de eerste keer dat ik zoveel liep in een wedstrijd. Nu recupereren en op naar de duatlon van Wetteren komende zondag...

Kenneth